ஆழ்வார்களும் ஆச்சாரியர்களும் / Aazhwaargals and Achaaryars

20130524_200409For English Version, kindly click here, thanks

(The above picture is Sri NamAzhwaar at Sri  Puchong Srinivasa Perumal Temple, Kuala Lumpur, Malaysia during Vaikasi Visaka Purappadu)

ஜீவாத்மாக்களை மூன்றாக பிரிக்கலாம், ஒன்று நித்யசூரிகள், இரண்டாவது முக்தாத்மாக்கள், மூன்றாவது பக்தர்கள். நித்யசூரிகள் என்றென்றும் பரமாத்மாவுக்கு சேவை செய்து கொண்டு இருப்பவர்கள்; அவருக்கு படுக்கையாகவும், ஆசனமாகவும் பாதுகையாகவும்  எப்போதும் அவரை பிரியாதவருமான அனந்தாழ்வார், அவருக்கு வாகனமாக இருக்கும் கருடாழ்வார், மற்றும் அவருடைய எல்லா கட்டளைகளையும் நடத்தி கொண்டுவரும் தளபதியான விஷ்வக்ஸேனர் போன்றவர்கள் நித்யசூரிகள். முக்தாத்மாக்கள் என்பவர்கள் ஒரு காலத்தில் இந்த பூவுலகில் வாழ்ந்து, பிறகு வைகுந்தப் ப்ராப்தி அடைந்து (மோட்சம் அடைந்து) பரமாத்மாவுக்கு சேவை செய்து கொண்டு இருப்பவர்கள்.   மற்ற எல்லா ஜீவாத்மாக்களும் நம்மைப் போன்று பக்தர்கள் ஆவார்கள்.

தானே இப்பூவுலகில் அவதரித்தும்,  நம்முடன் வாழ்ந்து காட்டியும் நம்மைப் போன்ற ஜீவாத்மாக்களால் பிரம்மத்தின் பரத்துவத்தையோ (உலகின் மிகப்  பெரும் பொருள், சூழ்ந்து அகன்று ஆழ்ந்து உயர்ந்து ..என்ற  பாசுரத்தை .. நினைவில் கொள்க ) பிரம்மத்தை அடைவது எப்படி என்றோ சிந்திக்காமல் காலத்தை கழிக்கின்றார்கள். இப்படி இழந்து கொண்டு இருக்கிறோம் என்ற நினைவில்லாமல் ஜீவாத்மாக்கள் இருக்கும் போது, பரமாத்மாவோ வேறு என்ன செய்து இந்த ஜீவாத்மாக்களை தம்முடன் சேர்த்துக்கொள்ளுவது என்று எண்ணி தன்னுடன் இருக்கும் நித்யசூரிகளையும், தன்னுடைய அம்சங்களையும் உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று முடிவு செய்தார்.     அவர்களை ஆழ்வார்களாக பிறக்க வைத்தார்.

அவர்களுக்கு கொடுத்த முக்கிய பணி வட மொழியில் உள்ள வேதங்களை திராவிட மொழியான தமிழில் கொடுப்பது.    வட மொழி தெரியாதவர்களுக்கு திராவிட மொழியின் மூலம் வேதத்தின் பொருளினை அறிந்து பிரம்மத்தை அடைய  திராவிட வேதம் உறுதுணையாக இருக்க ஏற்பாடு செய்தார்.

ஆழ்வார்களும்  திவ்ய பிரபந்தங்களை பாடினார்கள்.   அந்த திவ்யப் பிரபந்தங்களே திராவிட வேதமாகக் கருதப் படுகிறது.    அந்த ஆழ்வார்கள் பக்தியில் மூழ்கி திளைத்தார்கள்.  அந்த பக்தியினால் பிறந்ததுவே திவ்யப்ரபந்தம்.    அதனால் அவர்களால் அந்த பிரபந்தங்களை பாடினாலும், அவர்கள் பக்தியில் மூழ்கியதால், அவர்களுக்கு அவற்றினை மக்களுக்கு போதிக்க இயலவில்லை.   அவர்கள் பக்தியில் மகிழ்ச்சி அடைந்த ஆண்டவனும் அவர்களுக்கு மோட்சம் அருளினான்.   முன்பு பார்த்தது போல் ஆழ்வார்களைப் படைத்ததும் அவர்களை பிரபந்தம் பாட வைத்ததும்,  பரமாத்மா, நமக்கு செய்த மற்றொரு உதவி ( கிருபை  ) ஆகும். 

தங்கள் மொழியில் வேதங்கள் கிடைத்தபின்னரும் மக்களால் அவைகளைப் புரிந்து கொண்டு அதன்படி நடக்க முடியவில்லை. அதனால் பிரம்மம் அந்த பிரபந்தங்களில் அர்த்தங்கள் இந்த ஜீவாத்மாக்களுக்கு புரிய தேவை ஆச்சார்யார்கள் என்பதை உணர்ந்து பரமாத்மா ஆசார்யர்களை படைத்தான்.  இது  பரமாத்மா, நமக்கு செய்த மற்றொரு பெரிய உதவி ( கிருபை  ) ஆகும். 

இங்கிருந்து நாம் நான்கு பிரிவுகளாய் பிரிந்து வைஷ்ணவத்தின் மேலும் சில பரிமாணங்களைப்  பார்க்கலாம்.


Azhwaars and Aacharyaars

Jeevathmaas are generally classified into three groups; First is Nithyasoories, the second is Mukthathmaakal, and the third is Bakthargal or Devotees. Nithyasooris are jeevathmaas, who have been delivering services to Him all the times or for ever. Ananthaazhwaan, the bed for Him whenever He sleeps, the throne for Him when he is sitting, Shoes for Him, when He walks is an example for Nithyasoori.  Similarly Garudaazhwar acts as His vehicle and Vishvaksenar, His deputy acts as a commandar  are some other examples for Nithyasoories.   Mukthamaakal are jeevathmaas, who were living in this world earlier and now attained motsham or reached Srivaikundam and offering prayers and services to Him all the times.   Other all Jeevathmaas are called Bakthas.

In spite of Paramathmaa, coming to this world and lived here along with us, Jeevathmaas could not understand the Greatness of Paramathmaa.   More importantly Jeevathmaas did not even realise that they were not thinking about the ways to attain Motsham or avoid the rebirth or simply were not thinking about Paramathmaa.

But Paramathmaa keeps thinking on how to make the Jeevathmaas get the Motsham.   He decides to use the parts of Himself and the Nithyasoories around him to get this done, by making them born in this world as Azhwaars.    The primary task assigned to these Azhwaars was to translate the Vedas, that were created by Him in Sanskrit, into Tamil, the Dravidan language, so that many more people could understand Veda and follow as per what was told in Veda, which could help them to attain Motsham.

These Azhwaars came down to the earth and started creating the hymns, called Divya Prabhandams.   Divya Prabhandams were the result of the Azhwars enjoying the God, His Beauty, His Activities and translated Vedas.    Azhwaars enjoyed Him so much, through their love and affection, they could not take up the activities of preaching the Divya Prabhandams and their meanings to common man or Jeevathmaas.  The creation of Azhwaars and the creation of the Divya Prabhandams are His Grace, great boon and help to the mankind by Him.

In spite of getting the Vedas in their own language (Tamil), common man could not understand fully and follow the Divya Prabhandams.    Brahmam or Paramathma realised that the Jeevathmaas need someone to preach them what is told in Divya Prabhandams and He then decided to create Acharyaas to preach the vedas to common man.  This is another big Help of His Grace to us.   

From here, let us take four different paths to understand more about Vaishnavism.

பரமாத்மா / Paramathmaa

For English Version, kindly click here, thanks

நாம் நம்மை இரண்டாகப் பிரித்துக் கொண்டால் ஒன்று உயிராகவும், மற்றொன்று உடலாகவும் காணலாம். நம் உயிர் ஜீவாத்மா என்பதாகும்.    எல்லா ஜீவாத்மாக்களுக்கும் இயங்குகிற சக்தியை கொடுப்பது பிரம்மம் எனப்படுகின்ற பரமாத்மாவாகும்.   பரமாத்மாவே, ஸ்ரீமன் நாராயணன் என்றும், விஷ்ணு என்றும், ராம கிருஷ்ண அவதாரங்களாகவும், ரங்கநாத பெருமாள் போன்ற அர்ச்சவதாரங்கள்  என்றும், ப்ரமம் என்றும் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

நாம் உயிருடன் உள்ள போதும், நம் உடலைவிட்டு உயிர் பிரிந்த பிறகும், எல்லா ஜீவாத்மாக்களும் பரமாத்மாவின் சொத்துக்களாகவே  உள்ளன.     அவர் எல்லா ஜீவாத்மாகளையும் தரிக்கிறார் அல்லது தாங்குகிறார்.   அதனால் அவரே எல்லா ஜீவாத்மாக்களுக்கும் தந்தை ஆகிறார்.   நம் உடம்பினுள்  ஜீவாத்மா இருப்பதால்,  நாம் எல்லோரும், அவருடைய சொத்துக்களாவோம்.   இன்னும் சொல்லப்போனால் நம் உடம்பினை நமக்குக் கொடுத்ததே பரமாத்மாதான்.   அது எதற்கு என்பதே பிறகு சொல்வோம்.   அவரே நம் எல்லோருக்கும் எஜமானர்.  நாம் அவருக்கு அடிமைகள். இன்னும் தெளிவாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் அவர் மட்டுமே, நமக்கு எஜமானர் ஆவர்.   இப்படி உலகத்தில் உள்ள எல்லா சொத்துக்களுக்கும் அதிபதியாக பரமாத்மா உள்ளார்.     நம் எல்லோரிடமும் அவர் உள்ளார்.

ஒவ்வொரு ஜீவாத்மாவும் ஒரு உடலினை எடுத்துக்கொண்டு இருப்பதுபோல் பரமாத்மாவுக்கும் ஒரு உடல் உள்ளது.    எப்படி பரமாத்மாவிற்குள் எல்லா ஜீவாதமாக்களும் அடங்கி உள்ளதோ, அதேபோல், எல்லா ஜீவாத்மாக்களின் உடல்களையும் தாங்கி இருப்பதே பரமாத்மாவின் உடலாகலாம்.   இதை மகாபாரதத்தில் குருஷேத்திர யுத்தத்தில் அர்ஜுனனுக்கு ஸ்ரீ கிருஷ்ண பரமாத்மா விஸ்வரூப தரிசனத்தில் தன் உடலில் எல்லா உயிர்களின் உடல்களும் அடக்கம் என்பதைக் காண்பித்தார்.

இப்படிப்பட்ட பரமாத்மா செய்யும் கருணைகளைப் பற்றி அடுத்த வலைப்பதிவில் காணாலாம்.


Paramathmaa

We can divide ourselves into two parts, one as Body and the other as Soul.    The Soul is called as Jeevathmaa.   Jeevathmaa gets the power to ‘exist’ or ‘act’ from the God, Brahmmam, or Sriman Naraynan, which is also called as Pramathmaa.

Whether we are alive, or dead, all Jeevathmaas belong to the Pramathmaa.   He carries all the Jeevathmaas and hence He is the Father for all Jeevathmaas.    Since the Jeevathmaa is within our body, we are all owned by Him, the Paramathmaa. In other words, our body itself is given by Him.  Let us look into why He has given us the body later.   But for now, He is our Boss, and we are slaves to Him.   More precisely, He is the Only Boss for all of us. So he owns all of us and all property in this Universe.  He is Pramathamaa, Brahmam, Sriman Narayanan, Sri Vishnu, Sri Ramaa, or Sri Krishnaa or Sri Ranganatha.

From the above, we can see that the Paramathmaa contains all the Jeevathmaas (souls) in Himself.    Likewise, the Paramathmaa also has a so called, Body, which is consisting of all the bodies of all the Jeevathmaas.  This is seen from the explanation of the Viswaroopam, shown by Sri Krishna Paramathmaa during the Gurushetra War in Mahabharatham.

Let us discuss about the favours extended by Paramathmaa to each and every Jeeavahmaa here.

First Post / முதல் பதிவு

For English version, kindly click here, thanks

நான் கேட்டது கொஞ்சம், படித்தது அதைவிட கொஞ்சம், புரிந்து கொள்ள வேண்டியதோ ஏராளம் ஏராளம் !  இந்த வலைப்பதிவில் வைஷ்ணவிஸம் பற்றி நான் புரிந்து கொள்வதைப் பற்றி எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன்.

முதலில் ஆசாரியார்களுக்கும் எனக்கு இவை பற்றி கற்றுக் கொள்ள உதவிய மற்று அனைவருக்கும் என் நன்றிகளும் வணக்கங்களும்.

இங்கு நான் எழுத ஆரம்பித்தது  இந்தத் தலைப்பில் அதிகம் தெரியாத என்னைப் போன்ற கடைநிலை மாணவர்களுக்காகவே.  மற்றவர்களுக்கு இந்த வலைத்தளங்களில் புதிதாகவோ அல்லது சுவாரஸ்யமானதாகவோ  விஷயங்கள் இல்லாமல் போகலாம்.  இதனை  அவர்களுக்கு இப்போதே சொல்லக் கடமைப்பட்டு இருக்கிறேன்.   அதே சமயம் எல்லோரும், இந்த  வலைபதிவுகளில் உலவி தங்களுடைய மேலான கருத்துக்களையும், ஆலோசனைகளையும் சொல்லி என்னை உற்சாகப்படுத்த வேண்டுமாய் கேட்டுக்கொள்கிறேன். அப்படி உலவும் போது தங்களுக்கு புதியதாகவோ அல்லது சுவாரஸ்யமானவைகளோ கிடைக்காவிட்டால் அதற்கு முழுப்பொறுப்பும் நானே.

படித்ததும் கேட்டதும் மறக்காமல் இருக்க, மீண்டும் நம் உள்ளே புதுப்பித்துக் கொள்ள, தவறுகளை திருத்திக்கொள்ள சந்தர்ப்பம் வேண்டும் என்கின்ற பல சுயநல காரணங்களுக்காக இந்த வலைபதிவினை ஆரம்பித்துள்ளேன்.

சில நல்ல கருத்துக்கள் இருந்தால், அவைகளை எங்கிருந்து பெற்றேனோ, அவர்களுக்கே அந்த பெருமைகள் சேரும்.   பிழைகள் இருந்தால் அதற்கு எல்லா காரணங்களும் நானே; சரியாக புரிந்து கொள்ளாததாலும் சரிவர சொல்ல முடியாததாலும் என் பிழைகளை பொறுத்து தங்களுடைய கருத்துக்களை தொடர்ந்து பதிவு செய்ய வேண்டுகிறேன்.

இந்த கற்றலில் நான் சில அனுமானங்களை ஏற்றுக்கொண்டு, தொடர்ந்தது ஒரு உற்சாகமான முயற்சியாய் அமைந்தது.    அவை இதைப் படிப்பவர்களுக்கும் பயன் உள்ளதாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

1. விஞ்ஞானத்தில் கீழிருந்து படிப்படியாக தர்க்க ரீதியாக கற்றுக்கொள்வோம்.   மதத்துறை சம்பந்தப்பட்ட இந்த அறிதலில் சில சமயம் வேதங்களாலும் குருமார்களாலும் சொல்லப்பட்ட சில கருத்துக்களை உண்மைஎன்று ஏற்றுக்கொண்டு மேலே போனாலும், தொடரும் கற்றலில் அந்த கருத்துக்கள் தர்க்க ரீதியாக உண்மை என்று நிருப்பிக்கப் பட்டுள்ளது.   ஆகையால் விடுபட்ட முடிச்சுக்கள் பின்னால் அவிழ்க்கப்படும் என்ற நம்பிக்கையில் கற்றலை தொடருங்கள்.

2. நாம் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டிய மற்றொன்று, வேதம் மற்றும் உபநிஷத் இவைகளுக்கு ஆதி அந்தம் கிடையாது.    அதே போல் எதற்கு பின் எது என்பதும் சரிவர சொல்ல முடியாது.   இதுவும் மேலே சொன்னதற்கு ஒரு காரணமாக இருக்கலாம்.

இந்த வலைப்பதிவின் மேல் பகுதியில் ஒரு அட்டவணை (மெனு) உள்ளது அல்லது இங்கு உள்ளடக்கம் உள்ளது, இங்கு சொடுக்கவும்.   அது தொடர்ச்சிக்கு உறுதுணையாக இருக்கும் என்று நம்புகிறேன்.   நன்றி.

First Post

Trying to understand – Trying to express in simple language – Trying to learn from others; The Subject is Religion, Hindu, Vaishnavism.

First of all, Thanks and my respects to Aacharya (Guru) and all those who have helped me in the total learning process.

All that I am scribbling here is purely for the beginners in this subject and I want to give myself an opportunity to learn along with them.      So it it is my sincere attempt to inform upfront to all other knowledgeable persons on this subject, that they may not find anything new or interesting in this blog. Again, all are most welcome to browse and provide their advices, feedback and inputs, so that I can correct myself, if my understanding and interpretations were wrong.

My learning on this subject is through some reading and listening.   Now I realize that I need to understand much more on this subject.    In an effort to retain and refine what I learnt, I want to refresh myself by reproducing the same by publishing and allowing others to provide feedback to me on the contents/my learning.   So I have started this blog more for these selfish reasons!

If there are some good points to take, all the credit goes to those who provided me the knowledge.   Similarly all mistakes, are totally due to my lack of understanding or my inability to express precisely.    Kindly bear with my mistakes and continue to provide your feedback and give me opportunities to correct myself !

Some of the assumptions I made during my learning, which could be of some use to the readers :

a. Learning science may be a step by step progression of logic like a bottom up process, I found it easier, if we treat the learning of a religion, like a top-down process, making some assumptions whenever needed, or taking things, as they are, on what Vedas or Gurus say and keep going, we will find the solution to  the missing links along the way.  By the way, we make assumptions in science too.

b. there is no starting or ending for Vedas – in other words no one knows the sequence, beginning or end for vedas – there is also no reference on the timing on when the vedas where found or written.  In other words, it is difficult to ascertain the source or origin of this.  This could also be one of the reasons for the point stated above.

The site also has a Menu at the top section and it could serve as a link and continuation for your reading pleasure or click here to start reading about Brahmam.     Thanks

Favours from Paramathma / பரமாத்மாவின் க்ருபைகள்

For English version, kindly click here, thanks

இதற்கு முந்திய பதிவுகளில் இருந்து ஒரு சிறு நினைவு கூறுதல்

1. பிரம்மம் அல்லது பரமாத்மா தான் நமக்கு கை, கால் மற்றும் உடம்பினைக் கொடுத்தது. பிரம்மதிற்கே   நம்முடைய உயிர் அல்லது ஜீவன் உரித்தானது.

2. எல்லா ஜீவாத்மாக்களுக்கும் தம் தம் கர்மாக்களை ஒழித்து பரமாத்மாவை அடைவதேயே குறிக்கோளாக் கொண்டு தினமும் ஓடிக்கொண்டு இருக்கின்றன.  இறைவனை அடைவதே முக்தி என்றும் மோட்சம் என்றும் கூறப்படும்.

அப்படி என்றால் பரமாத்மாவின் குறிக்கோள் என்ன  என்பதைப் பார்ப்போம்.   பரமாத்மா எல்லா ஜீவாத்மாக்களும் தங்களுடைய துன்பங்களில் இருந்து விடுபட்டு சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும் என்றே விரும்புகிறார்.   ஜீவாத்மாக்கள் எங்கு நிரந்தர சந்தோஷமாக இருக்க முடியும் ?  கர்மாக்களைத் தொலைத்து அவை தம்மிடம் வந்து சேர்ந்தால் தான் இந்த பூவுலக இன்ப துன்பங்களில் இருந்து விடுபடமுடியும்.  ஆக பரமாத்மாவுக்கும் ஜீவாத்மாவுக்கும் ஒரே குறிக்கோள் தான்.

அப்படி ஜீவாத்மா பிரம்மத்தை அடையவில்லை என்றால் என்ன ஆகும் என்பதை சற்று பார்ப்போம்.   ஜீவாத்மாக்கள்  திரும்ப திரும்ப பிறவிகளை எடுத்துக் கொண்டே இருக்கும்.   இந்தப் பிறவியிலும் மற்றும் எந்தப் பிறவியிலும்  அடையும் இன்ப துன்பங்கள் அளவும், அவை  எப்போது ஏற்படும் என்றும் கணிக்க முடியாது.   எனவே ஒருவித நிச்சயமற்ற தன்மையோடு காலத்தைத் தள்ள வேண்டியிருக்கும்.  அது பயமாகவும், சோகமாகவும் இருக்கலாம்.   மேலும் அடுத்த பிறவியில் மனிதனா பிறப்போம் என்பதும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது.   வேதங்களின்படி, மனிதனாகவோ, மிருகமாகவோ புழு பூச்சியாகவோ தாவரமாகவோ பிறக்கலாம். வேதத்தின் ஒரு கட்டத்தில் நாம் மனசார ஒருவருக்கு கெடுதல் செய்தால் மறுபடியும் மனிதனாகப் பிறக்க வாய்ப்பு உள்ளதாகவும், ஒருவருக்கு வார்த்தைகளால் கெடுதல் செய்தால் அவர்கள் புழு பூச்சியாகவோ, மிருகமாகவோ, பிறக்க வாய்ப்பு உள்ளதாகவும், நாம் ஒருவருக்கு உடலால் துன்பம் விளைவித்தோமானால் அது நம்மை தாவரமாக பிறக்கச் செய்யும் என்று கூறுகிறது.     மனிதனைத் தவிர மற்ற பிறவிகளால் இறைவனை அடைவது அவ்வளவு எளிது அல்ல.

ஜீவாத்மாக்களுக்கு சுகமும் துக்கமும் ஏன் ஏற்படுகிறது ?  அது அவரவர்களின் கர்மாகளின் படியே அமையும்.   ஜீவாத்மாகளின் செயல்கள், இந்தப் பிறவியிலும், இதற்கு முற்பட்ட பிறவிகளிலும்,  வேதம் சொன்ன படி இருந்ததா, இல்லையா என்பதைப் பொறுத்து  அவர்கள் கர்மாகள் அமையும்.  அதனால் ஜீவாத்மாக்கள் பாவ புண்ணியங்களை சம்பாதிக்கிறார்கள்.

அதனால் பரமாத்மா, ஜீவாத்மாக்களுக்கு கை, கால் மற்றும் மனம் புத்தி எல்லாம் கொடுத்து,  நம் பாவ புண்ணியங்களை ஒழிக்க எண்ணினார்.  இதுவே அவர் நமக்கு செய்த முதல் கிருபை (கருணை) ஆகும்.

ஆனால் ஜீவாத்மாக்களாகிய நாம் என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை என்றோம்.  அதனால் ஜீவாத்மாக்களுக்கு சரியான வழி சொல்லிக்கொடுக்க வேதங்களை அவர் படைத்தார்.     வேதங்களைப் படைத்தது அவர் நமக்கு செய்த அடுத்த கிருபை (கருணை) ஆகும். ஜீவாத்மாக்கள் வேதங்களைப் படித்து அதன்படி நடந்து, மோட்ஷம் அடைவார்கள் என்று பரமாத்மா எண்ணினார்.

வேதங்கள் வடமொழியில் உள்ளன.      ஆனால் ஒரு சிலரே வடமொழி வேதங்களைப் பின் பற்றி மோட்ஷம் அடைந்தனர்.   இதனால் ஜீவாத்மாக்களுக்கு மேலும் உதவ தானே சில அவதாரங்களை எடுத்து நமக்கு வாழ்ந்து காட்டினார். இதைப் பார்த்து ஜீவாத்மாக்கள் தன்னை வந்து அடைவார்கள் என்று நம்பினார்.  இது நமக்கு அவர்செய்த மற்றொரு கிருபை அல்லது கருணை ஆகும்.  அவர் எடுத்த எண்ணிறந்த அவதாரங்களில் முக்கியமான பத்து அவதாரங்களை தசாவதாரம் என்று பெருமையுடன் பேசப்படுகிறது.   ராம, கிருஷ்ண, நரசிம்ஹ, வாமன, பலராம, பரசுராம, மச்ச, கூர்ம, வராக அவதாரங்களுடன் கல்கியும் சேர்ந்து தசாவதாரம் ஆகிறது.     அவதாரங்கள் பத்து மட்டும் அல்ல அவைகள் பல, பாகவதத்தில் இருபத்தி ஏழு அவதாரங்கள் சொல்லப் பட்டு உள்ளன.

ஆனால் இப்போதும் ஒரு சிலரே புரிந்து கொண்டு மோட்ஷத்தை அடைந்தனர்.  மற்றவர்களால்  பின்பற்ற முடிய வில்லை.

பரமாத்மா இதற்கும் ஒரு வழி ஏற்படுத்தினார். அது என்ன என்பதை மீண்டும் தொடர்வோம் ..


Favours from Paramathmaa

A short recap from the previous posts…..

  1. our body is given to us only by Brahmam and our soul (Jeevathmaa) belongs to Him, the Pramathmaa
  2. the Primary objective of all Jeevathmaa is to get rid off their Karmas and reach Him. Reaching Him, is called Motsham or Mukthi.

So what is the primary objective of the Pramathmaa ?   He wants all the Jeevathmaas to get rid off their pain and wants them to be happy.  Where, in this Universe all Jeevathamaas can get happiness uninterruptedly ?  It is only when they join Him, and get Eternal peace and happiness, ie attain a state called Motsham, a point of relief from the worldly miseries.   So The Paramathma and Jeevathmaa, have the same goal and objective.

Let us see what will happen, if the Jeevathmaas do not attain Motsham.   Then they have to take birth and re-birth again and again.   If we think, that we are happy here in this world, the happiness does not last for ever; everything here is temporary in nature and the happiness and sorrow keep bombarding us every day or for that matter, every moment. Again the quantum varies for both happiness and sorrow and the changes, many times, are unpredictable.  Another factor is that after the current birth, we do not know what is going to be our next birth – as per vedas, we could be human beings, animals, insects or plants.    As per Vedas, the Jeevathma’s next birth could be a human being, in case the jeevathma thought of hurting someone – no deeds here, only the thought process; if the jeevathma hurts another person through words, then the likely re-birth would be either an animal or an insect; if the jeevathma has really hurt someone physically, then the rebirth would be a plant.  Attaining motsham or reaching Him, is very rare for all others, except the human beings.

So what drives the happiness or sorrow for the Jeevathmaas.   It is their Karmas, the results of the way they live, during the current life and in their previous births.   If they have followed the Rule book, the Vedas, good karmas (Punya) accumulate, otherwise bad karmas (Pavam or sin) accumulate.

How will Paramathmaa help the Jeevathmaas to get rid of their Karmas?   As a first step Paramathmaa gives a BODY with Limbs, mind and intelligence to the Jeevathmaas and He expects us, the Jeevathmaas, to use their body, mind and limbs to ‘do’ things as given in the Vedas to get rid of their Karmas.  This is the first big favour which Paramathma has done to the Jeevathmaas.  

Unfortunately, us, the Jeevathmas did not know what was right and what was wrong, what should do with our body, hands and legs, mind and heart.    So the Paramathma decided to create the Vedas to teach us what would be right and what would be wrong. So the act of creating the Vedas is the next big help rendered by Brahmam or Paramathma.   He thought that Jeevathmas would read the Vedas, understand them and live like what was given there and would reach Motsham.

The Vedas are in Sanskrit, which is not known to many people.     So only a few who knew Sanskrit, tried to follow and got the benefit of attaining Motsham.    Now He Himself took some Avathars and lived in this world to show the jeevathmas on how to live as per the Vedas.  He assumed that Jeevathmas would understand and reach Him or Motsham.   Among the many avathaars, the ten most important avathaars are often referred to as Dasaavathaaram.    Rama, Krishna, Vamana, Narasimha, Balarama, Parasurama, Macha, Koorma Varagha and Kalki are the Dasaavathaars.   The avathaars are not only ten, they are more.  In Bhagavatha Puranam, there are 27 avathaars mentioned.

Taking Multiple Avathars and demonstrating the way to live, is another big favour done by Brahamam or Paramathma to help the Jeevathmas.      Even then only a few followed and succeeded in the mission of reaching the Motsha.

Even for this, Paramathmaa extended His support in His own way and let us see what it is in the next weblog.

வேதம் / Vedam

For English version, please click here, thanks :

நம் சம்பிரதாயத்திற்கு வேதங்களே பிரதானமாக உள்ளது. வேதங்கள் பிரம்மத்தையும், பிரம்மம் வேதத்தையும் ஒன்றை ஒன்று சார்ந்து உள்ளன. வேதங்கள் நாம் பின்பற்ற வேண்டிய நியதிகளை கூறுகின்றன.

வேதங்கள் செய் என்று சொன்னவைகளை செய்வதும் செய்யாதே என்று சொன்னவைகளை செய்யாமல் இருப்பதும் புண்ணியம் எனப்படும். அதேபோல் வேதங்கள் செய் என்று சொன்னவைகளை செய்யாமல் இருப்பதும் செய்யாதே என்று சொன்னவைகளை செய்வதும் பாவம் எனப்படும்.

பாவங்களும் புண்ணியங்களும் கர்ம பலன்களாக நம்முடைய வாழ்க்கையை நடத்தி செல்கிறன.     பாவ புண்ணியங்களை கர்மாக்கள் என்றும் கூறுவதுண்டு.  கர்மாக்கள் தொலைந்தால் நாம் முக்தி அடைகிறோம். அப்படி செய்யும் போது பாவ புண்ணியங்கள் இல்லாத நிலையை அடைந்து,  நாம் முக்தி அடைந்து, மறுபிறப்பு இல்லாமல், பிரம்மத்தை / பகவானை அடைகிறோம்.

நம் கர்ம பலன்களை துறந்து பிரம்மத்தை அடையவேண்டியதே ஒவ்வொரு உயிரின் ஒரே குறிக்கோளாக இருக்க வேண்டும் என்று வேதங்கள் உரைக்கின்றன.

அடுத்தது என்ன ?


Vedam

Vedas are the main pillars for our belief systems (samprathaayam).    Vedas point to Brahmam as the God and the Brahmam says that we need to follow what Vedas instruct us.

So as human beings, we need to follow what Vedas instruct us to do and avoid doing things which are not permitted by vedas.  If we follow the above two, we ‘do’ things approved by both Vedas and Brahmam.  Those things get classified as Good Deeds or Punniyam.

Similarly if we attempt to do things which are not permitted by Vedas or avoid doing things that are required to be done by us as per Vedas, then we get into the wrong side of Vedas and Brahmam, or displease both of  them by disobeying what is said in Vedas.   These result in Bad deeds or Paavam.

Both Punniyam (Results from good deeds) and Paavam (Results from bad deeds) are called as our Karmas.   If we get rid of all Karmas (both Good and Bad) then we attain a state of non-birth.  At that state we reach brahmam and be with Him for ever.

This should be the only Goal for all, as per the Vedas.  So what is next ?

RSS
Follow by Email